bhuvanollasam.PNG

సంపుటి  6   సంచిక  3

Website Published &  Maintained by  Srinivas Pendyala | Mobile version is under construction. Use big screen for better experience.

కవితా  మధురాలు

నిర్వహణ 

విన్నకోట రవి శంకర్ | మధు పెమ్మరాజు

kavita@madhuravani.com 

ధవళా శ్రీనివాసరావు

సంపాదకుల ప్రత్యేక ఎంపిక

15వ ఆగష్టు 1947

 

అమ్మ కడగండ్లన్ని అంతరించాయి

అమ్మ కమ్మని రోజులవతరించాయి

మా గాంధి  బాబయ్య మంత్రమే మాయమ్మ

చెరబాపి  స్వాతంత్ర్య శిఖరమెక్కించింది.

 

వెలుగుకై తపియించి విసిగిపోయిన రేయి

అన్నంబునకె అఱ్ఱు లెత్తి చాచిన పూట

గుడ్డకై మర్యాద గోలుపోయిన ఘడియ

ఇనుప సంకెళ్ళ బరువును మోయలేక.

 

కొనప్రాణములతోడ కొట్టుకొన్న యుగాలు

తలపులో పలుకులో నడకలో బాటలో

అన్నింట దాస్యమ్ము ననుభవించిన కాల

మాగష్టు పదిహేనుతో అంతమైనది.

 

మా తల్లి విజ్ఞాన మహిళయై యనిశంబు

తోడి దేశాలతో  గూడి తలనెత్తుకొని

గరువంబుతో దిరుగు కాల మేతెంచింది

అమ్మ కడగండ్లన్ని అంతరించాయి.

("జాతీయ గీతాలు" సంకలనం నుండి.

సంపాదకులు : గురుజాడ రాఘవశర్మ)

dhavala_edited.jpg
Indrani_edited.jpg

పాలపర్తి ఇంద్రాణి

 

ఈ రాత్రి

ఎప్పట్లాగే

మామూలు

మోహరాత్రి

కావాల్సిన

ఈ రాత్రి,

 

సంధ్యాకాంతులను

తాగి

చీకటి లేపనాలను

పులుముకుని

నలుపెక్కి

 

సుదీర్ఘ

స్వప్న లోలకాలను

ఊగుతో

చింత

చింతన

రాటల మధ్య

ముందుకీ వెనక్కీ

సాగుతో

దిక్కుతోచని

చల్లగాలిని

చీకట్లలో

పలకరింతలకు

పంపుతో

వింత గొల్పుతోంది

 

ఎప్పట్లాగే

మామూలు

మోహరాత్రి

కావాల్సిన

ఈ రాత్రి,

 

చీకటి బురదలో

బంగారు అంచుల

నీలి తామరలు

విచ్చుతోంది

 

అఖండమైన

ఈ చీకటి

తనను తాను

స్పష్టాస్పష్ట

విచిత్రాకృతులుగా

చెక్కుకుని

కంటి ముందు

వివిధ భంగిమలలో

నిలుపుతోంది

అంతలోనే

చెరుపుతోంది

ఈ రాత్రి

సమ్మోహనాస్త్రాలను

విరివిగా వదులుతోంది

 

భయాన్ని

సౌందర్యాన్ని

సారస్వతాన్ని

కలగలుపుతున్న

ఈ రాత్రి

 

కంటిని

మెదడును

మనసును

కనిపించని

పాశాలతో

కట్టివేసి

 

ఆలోచనలను

అంతు లేని

కృష్ణబిలంలోకి

మహాబలంతో

పీల్చుతో

 

శూన్యాన్ని

కూడా

తిరిగి

ఇవ్వని

నిర్మోక్ష

నిశీధితో

 

నా చుట్టూ

నల్లని దారపు

గూడును

అదే పనిగా

అల్లుతోంది

తనలోనికి

పదే పదే

లాగుతోంది

 

ఎప్పట్లాగే

మామూలు

మోహరాత్రి

కావాల్సిన

ఈ రాత్రి.

దర్భశయనం శ్రీనివాసాచార్య

 

ఇక్కడ ప్రతి చెట్టూ

ఇక్కడ ప్రతి చెట్టూ ఒక అద్భుత కవిత

ఎప్పుడో మొదలయింది

ఇప్పటికీ కొనసాగుతున్నది

 

దాని   మొదలూ శాఖలూ కవితావాక్యాలు

కొన్ని ఎప్పుడో రాయబడ్డాయి, మరి కొన్ని నిన్నా మొన్నా -

కొన్ని ధృఢంగా, మరెన్నో లలితంగా -

శాఖల సొగసైన అమరిక ఆ చెట్టుకు లయ

లయ లేకుండా చెట్టు లేదు

 

వాక్యాల్లో నడుమ నడుమ పూలు అలంకారాల్లా-

వర్ణం శబ్దాలంకారం, పరిమళం అర్థాలంకారం

పత్రాలు పలుకుబళ్లు-

 

శాఖల వొంపుల లయ చాలు సొబగుకు !

కవితావృక్షానికి పుష్పాలంకారాలు లేకున్నా ,

వుండి గబుక్కున రాలినా-

 

రాత్రి  అందరూ నిద్ర పోయేటప్పుడు

ఏదో ఒక సమయాన అదీ నిద్ర పోతుంది

అపుడు ఎవరో ఒక అదృశ్య మూర్తి వచ్చి

దాని ఆకు ఆకునూ, పువ్వు పువ్వునూ, శాఖ శాఖనూ

శుభ్రంగా తుడిచి వెళ్తాడేమో

పగటి వేళ పేరుకున్న ధూళీ,

మొరటు చూపుల మలినాలూ మాయమయేలా -

ప్రతి ఉదయాన అది తళతళగా మెరుస్తుంది

 

రోజూ  పొద్దున్నే  దాన్ని పలకరించకపోతే 

సూర్యుడికి  పొద్దు పోదు

రాత్రిపూట చంద్రుడికీ అంతే!

 

బాటసారులు  వెళ్తూ వెళ్తూ

దాన్ని  చదువుకుంటూ వెళ్లొచ్చు

లేక దాని నీడలో విశ్రమించి

లేచి వెళ్తూ దాన్ని నేమరేసుకోవచ్చు

 

దానికి  గాలి ప్రియమైనది

అది రాగానే పలుకుతుంది అడగకపోయినా -

పలుకుతూ అదీ, వింటూ ఇదీ వూగిపోతాయి

ఆ వూపుకు కొన్ని అలంకారాలు రాలిపోవచ్చు కూడా!

 

వచ్చినపుడల్లా  వాన దానిలో  తడిసి

తన్మయత్వంతో వెళ్ళిపోతుంది

చెట్టు ఆనంద బాష్పాల్ని రాలుస్తుంది.

darbasayanam_edited.jpg

జాని తక్కెడశిల

తండ్రి 

 

పదుర్లు ఎక్కిన అర చేతుల్లో

ముత్యంలాంటి మాట వికసిస్తుందని

ఆకాశం రెండుగా చీలి

కొత్త దారిని నిర్మిస్తుందని

అడుగులో అడుగేసుకుంటూ

నిండు కుండ లాంటి వార్తను

మోసుకొచ్చిన

ఆమె ముఖంలో

అమ్మతనాన్ని చూశాను

 

నా చేయిని తీసుకొని

తన గర్భంపై తిప్పినప్పుడు

కొత్త స్పర్శను అనుభవించాను

ఒక్క క్షణం పాటు మైమరిచిపోయాను

 

గుండెను హత్తుకొని

ఆనందభాష్పాలను జారవిడిచినప్పుడు

శుభ్రమైన నా భుజాలు

కొత్త బరువును మోయడానికి

సిద్దమయినట్టే అనిపించింది  

 

అవును

Prega Newsలో ఉన్నది

రెండు పింక్ గీతలే కానీ

రెండుగా ఉన్న మమ్మల్ని

మూడుగా చేయడానికి,

కుటుంబంగా ఎదగడానికి

సాక్ష్యాలుగా నిలిచినప్పుడు

వర్ణించలేని అనుభూతిని పొందాను

 

“నేను తండ్రిని కాబోతున్నాను”

ఇంతకంటే గొప్ప కవితా వాక్యం ఏముంటుంది?

ఈ వాక్యానికి మించిన కవిత్వం

ఎవరు రాయగలరు? 

johny.JPG

చందలూరి నారాయణరావు

 

నడిచే దేవుడు "నాన్న"

ఎనభై ఏళ్ల వయసులోనూ

ఆ చేతులు చల్లగా మాట్లాడతాయి.

బిడ్డలు ఎంత ఏపుగా ఎదిగినా

ఇంకా తేమనందించాలని తపిస్తాయి.

 

నంగి నంగిగా నొక్కిపలికే మాటలో

చొంగకార్చే పండుతనంలోనూ

ఊటతగ్గని  ప్రేమతీపిని

పంచే పేగుబంధానిది ఎప్పుడూ

వృద్ధాప్యమెరుగాని  పెద్దరికమే.

 

వయోభారంలోనూ

బంధం విలువును మరువని మనసు

వంగిన నడుములోనూ

వాలిన హుషారుని కూడతీసికొని

చూపులతో  దగ్గరకు లాక్కొని

తడిమి చూసే స్పర్శ ఎంతటి అదృష్టమో!

బిడ్డలు ఎంతటి భాగ్యవంతులైనా

ఈ బంధానికి విధేయులే.

 

ఎప్పుడు చూసినా

ఏదో దాచి చెప్పినట్లుగా

ఎంతో కూర్చి ఇచ్చినట్లుగా

గుచ్చి గుచ్చి చెప్పే బాధ్యత ముందు

కన్నవారెంతవారైనా పారాడే పసివారే.

 

కడుపునపడ్డ క్షణం నుండే

కలలను జీవం పోసి

ఎదిగే బిడ్డను ఎప్పుడూ

ఎదలో పెట్టుకు మోసి

మొద్దుబారిన చేతులు

నెర్రెలుబారిన మడిమలు

కీళ్ళని సవరిస్తూ చేసే

ప్రతి కదలిక ప్రేమమయం.

          

తప్పటడుగుల్లో  నడిపించి

నేడు వణుకుతున్న చిటికెన వ్రేళ్ళు,

 

లోకాన్ని చూపించి మురిపించి

అలసిన నీరుకారుతున్న గాజు కళ్ళు,

 

అందమైన జీవితానికి అహోరాత్రులు

నడిచి నడిచి అరిగిన మోచిప్పలు,

 

మంచిని భోదించి ,మాటల్ని నేర్పించి

మౌనంగా మాట్లాడుతున్న గొంతు..

 

నేటికి కడుపుతీపితో

పరితపించే ప్రేమ స్వరూపాలై

 

ఓ ప్రత్యక్ష అనుభవంగా

కురిసే ప్రేమే "నాన్న".

ప్రతి ఇంటి గుడిలో

నడిచే దేవుడు."నాన్న".

             * * *

( జూన్ 20 వతేది ప్రపంచతండ్రులదినోత్సవం సందర్భముగా రాసి పంపినది!)

ch narayana.JPG

Website Designed
 &  Maintained
by
 Srinivas Pendyala